1912 kisinda Adriyatik Denizi yakinlarindaki Duino Satosunda misafir olan Rilke, bir sabah, denize inen sarp kayaliklar boyunca dar bir patikayla kalenin eteklerine baglanan burclara tirmanirken birden durdu; siddetli rü zgarin solugundan tü reyen bir ses, adeta bir melek ona sesleniyordu Kim duyardi haykirsaydim, beni melekler makamindan Hatta iclerinden biri tutup aniden aliverseydi beni kalbine, tü kenip giderdim onun o mü this Ö zgü varliginda ben. Derhal hep yaninda tasidigi not defterini cikardi ve sanki dikte ediliyormuscasina gelen bu dizeleri kaydetti. 1915in sonlarina dogru Duino Agitlarinin ü cü bitmisti; ancak I. Dü nya Savasinin dogurdugu ruhsal calkanti, Rilkenin Agitlarla olan mesaisini kesintiye ugratti. Ö mrü nü n son yillarini Isvicrenin Valais Kantonunda geciren sairin burada, Muzot Satosundaki cileli inzivasi, Subat 1922de Duino Agitlari ve Orpheusa Sonelerin tamamlanmasiyla taclandi. airler Ulusunun sesi Tü rkcede simdi yankilaniyor Gecicilik her yerde derin bir olusun icine dalar. Bize dü sen bu fani dü nyayi, acisi ve tutkusuyla icimize olabildigince derin bir bicimde naksetmektir; ö yle ki cevheri icimizde Sgö rü nmezce yeniden varliga kavusabilsin. Agitlar, elle tutulur ve gö rü nü r gü zelim alemin durmaksizin, evrenin titresen kü relerine yeni titresim frekanslari ekleyen dogamizin gö rü nmez titresimlerine ve calkantilarina dö nü stü rü lmesi cabasidir.
